صادرات کفش ایرانی

 

کفش پای انسان ها را از خطرات محیطی مانند سنگ های تیز و زمین داغ محافظت میکند. طراحی کفش ها در در ازای زمان و فرهنگ زمان و از فرهنگ به فرهنگ تفاوت بسیاری داشته ، که ظاهر آن در اصل به کارکرد آن بستگی داشته است.

در کفش های امروزی در شیوه ، پیچیدگی و هزینه تفاوت گسترده ای وجود دارد. امروزه در طراحی کفش ها آراستگیشان نیز در نظر گرفته می شود.

صادرات انواع کفش در سال 96 به حدود 92 میلیون دلار رسید که در مقایسه با دوره مشابه سال قبل تر از آن از نظر ارزش با کاهش حدود 8 درصدی و از نظر وزنی حدود 8% و از نظر وزنی با افزایش 0.2% روبه رو شد.

95% صادرات این بخش مربوط به کالاهای غیر چرمی و تنها کمتر از 5% چرمی بود.

البته می توانیم با ایجاد تنوع در سبد صادراتی و بازارهای هدف ، باعث رونق بیشتر در بازار داخلی و صادراتی شویم. شهر تبریز پایتخت چرم و کفش کشور می باشد.

بیشترین حجم و بیش از 80% صادرات کفش کشور ما به کشورهای عراق ، افغانستان و جمهوری آذربایجان انجام می شود که در سال 96 میزان صادرات کفش به هر 3 کشور کاهش یافت.

میزان صادرات کفش در سال 95

میزان صادرات در سال 95 حدود 120 میلیون دلار بوده است که طبق برنامه ریزی یک برنامه ده ساله پیش بینی می شود که در پایان این برنامه صادرات به یک میلیارد دلار خواهد رسید.

به گزارش افکار نیوز رسول شجری رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز در نشست خبری چهارمین نمایشگاه بین المللی کیف ، کفش ، چرم و صنایع وابسته بیان کرد:

هدف از برگزاری نمایشگاه ایجاد فرصت برای عقد قرارداد های تجاری که سبب صادرات و یا واردات مواد اولیه و ماشین آلات صنعتی و توسعه اشتغال می شود.

این رئیس اتحادیه با اشاره به اینکه صادرات محور شدن تولیدات داخلی امری مشکل اما امکان پذیر می باشد گفت :

بر اساس پیش بینی های انجام شده ستاد برگزاری نمایشگاه و اتحادیه های ذی ربط کشور روسیه از جمله بازارهای هدف برای صادرات ، ترکیه شامل کشورهایی بوده که از آن برای واردات مواد اولیه و ماشین آلات صنعتی می توان بهره برد، همچنین برای الگو برداری و استفاده از دانش طراحی و تکنولوژی باید با کشور ایتالیا که قطب تولید کفش بوده استفاده کرد.

محمد رضا داور پناه عضو هیات رئیسه اتحادیه کیف و کفش در مورد عدم حمایت دولت از تولیدکنندگان داخلی بیان کرد:

مسئولین در حال حاضر باور ندارند که حمایت از تولید کنندگان داخلی موجب توسعه اشتغال زایی و خودکفایی می شود به همین سبب وعده ها در حد حرف باقی می ماند.