راهنمای بیمه

راهنماي بیمه

بيمه هاى بازرگانى

بيمه هاى بازرگاني یا بيمه هاى اختياري به بیمه ای گفته میشود که درآن بيمه گذار به اختیار خود انواع پوشش هاى بيمه ى بازرگانى را خریداری میکند . در بيمه هاى بازرگاني، بيمه گذار و بيمه گر در برابر یکدیگر تعهد دارند:به این صورت که بيمه گر در برابر دريافت حق بيمه از بيمه گذار، تأمين بيمه اى را به وی اعطا میکند.

بيمه هاى بازرگاني، با توجه به نوع و میزان خطر، به دو دستهٔ بزرگ بيمه هاى دريائى و غيردريائى تقسيم مى شود. تقسيم بندى ديگرى که تقريباً قدیمی و منسوخ شده می باشد و دیگر مورد استفاده نيست، تقسيم به بيمه هاى اموال و اشخاص است. بازارهائى نيز وجود دارند که به واسطه آنها بيمه هاى بازرگانى به دو دستهٔ بيمه هاى زندگى و غيرزندگى تقسيم مى شوند. قاعدتاً بازارهاى بيمه اى با توجه به قوانين و مقررات بيمه اى و ساختار بازار به دسته بندی های مختلفی تقسیم میشود.در دسته بندی بيمه هاى بازرگانى ، بيمه هاى اشياء، مسئوليت، زيان پولى ، بيمهٔ اشخاص و بيمه اتکائى قرار میگیرند.

بیمه اتکائی :

بيمهٔ اتکائى به معنای توزيع جهانى ريسک است. بيمهٔ اتکائي،به شرکت بيمه این اختیار را میدهد تا جوابگوی خسارت ها و زیان هایی باشد که در طول زمان اعتبار قرارداد اتفاق می افتند. شرکت بيمه ريسک هاى همگون را براى پرتفوى خود جمع آوری مى کند، ولى اگر مجموع اين ريسک ها اضافه بر ظرفيت نگهدارى شرکت باشد، وجود قرارداد اتکائى کمک می کند تا شرکت بالانس مالى خود را حفظ کند و به او اجازه مى دهد تا به مشتريانش خدمات بهترى ارائه کند و خسارت هاى وارده را به موقع پرداخت کند. بيمه گر اتکائي، بيمه گر واگذارنده را در برابر ضررهای سنگين مالى که ممکن است به خاطر خسارت هاى بزرگ يا تعداد زیادی خسارت هاى متوسط و کوچک که در يک زمان محدود وارد می شوند، حمايت مى کند. در حقيقت بيمهٔ اتکائى به معنای بيمه ريسکى میباشد که بيمه گر واگذارنده آن را بيمه کرده است. البته لازم است که این نکته هم ذکر شود که از نظر حقوقي، ارتباطى بين قرارداد بيمه اى که بيمه گذار و بيمه گر می بندند و قرارداد بيمه اى که بيمه گر واگذارنده و بيمه گر اتکائى عقد میکنند وجود ندارد و در واقع دو قرارداد مجزا و جدا از هم محسوب مى شوند.

آقاى ايمرسون در کتاب قراردادهاى بيمه چاپ سال ۱۷۸۳ تعريف کامل و جامعی از بيمهٔ اتکائى ارائه کرده است: ”بيمهٔ اتکائى قراردادى است که بر اساس آن بيمه گر با در نظر گرفتن حق بيمهٔ مشخص، خطر بيمه شده را به شرکت دومى واگذار مى نمايد در حالى که خود در برابر بيمه گذار اصلى مسئول است و قرارداد بيمهٔ اصلى به همان صورتى که صادر شده، بدون هيچ گونه تغيير يا تبديلى باقى مى ماند“. در بيمهٔ اتکائي، شخص بيمه گذار دخالتى ندارد و بيمه گر اتکائى نيز مسئوليتى در برابر بيمه گذار ندارد و زمانی که بيمه گر واگذارنده ،ريسکى را واگذار مى کند، بيمه گر واگذارنده و بيمه گر اتکائى قرارداد جديدى را منعقد میکنند. اين قرارداد مجزا از قرارداد بيمه اى است که بين شرکت بيمه و بيمه گذار منعقد شده و هيچ گونه ارتباطى بين بيمه گذار و بيمه گر اتکائى در هيچ مرحله اى از قرارداد به وجود نمى آيد.

بيمه گذارى که خريدار بيمه نامه است يا هر شخص ديگرى که حامل بيمه نامه است، نمیتواند که به طور مستقيم از بيمه گر اتکائى تقاضاءِ خسارت کند. فقط بيمه گر واگذارنده است که حق دارد از بيمه گر اتکائى خسارت دريافت نمايد، مگر اينکه در قرارداد اتکائى به طور واضح و صريح ذکر شده باشد يا توافق خاصى بين بيمه گر اتکائى يا دارندهٔ بيمه نامه انجام شده باشد. قرارداد اتکائي، قراردادى دوطرفه می باشد که تحت اثر پيشرفت هاى فنى و عرف بين المللى است. در مواردى که دوطرف نتوانند با توجه به بند های قرارداد توافق کنند، اصل داورى مطرح مى شود که در قرارداد اتکائى پيش بينى شده است. در اين مورد، هر يک از طرفين يک داور انتخاب مى کند تا موضوع را بررسى و نظر خود را اعلام دارد. در صورتى که داوران منتخب هم به توافق نرسند سرداور انتخاب مى شود و رأى هيأت داورى براى اجراء به طرفين اعلام خواهد شد. اگر باز هم دعوا خاتمه نيافت، موضوع به مراجع قضائى ارجاع داده میشود.

در مجموع ، هدف بيمهٔ اتکائى کم کردن ريسک از ديدگاه آمارى و به حداقل رساندن خسارت براى بيمه گر است.بيمه گران، ريسک را به خاطر کاهش حجم کل ريسک هائى که تعهد کرده اند واگذار مى کنند. همان طور که بيمه گر مستقيم نقش توزيع ريسک هاى اصلى را بين جامعهٔ وسيع بيمه گذاران هر رشته به عهده دارد و بيمه شدگان را تأمين مى دهد، وظيفهٔ بيمه گر اتکائى نيز حمايت از شرکت هاى بيمهٔ واگذارنده در برابر خسارت هاى سنگين و توزيع جهانى ريسک می باشد.

شرکت بيمهٔ مستقيم از بيمه گر اتکائى خود انتظار دارد که:

  • توانایی اداره ریسک های بزرگ به منظور افزایش توانایی شرکت در زمینه ی مورد نظر
  • ایجاد ثبات در نتايج عمليات فنى واگذارنده
  • حمايت از مؤسسهٔ واگذارنده در مقابل خسارت هاى کلى يا خسارت هاى سنگين که افزون بر توانائى منابع مالى است
  • توزيع جغرافيائى ريسک هاى بيمه شده در برابر خطرهاى فاجعه آميز به بهترین حالت انجام پذيرد
  • روشی براى ورود و خروج از بازارهاى بين المللى داشته باشد
  • کمک و تسهيلات فنى و ادارى براى بهبود عملکرد روش ها و سيستم هایی نظير کامپيوتر و مشکلات خاص فنى و مديريتى دريافت کند

انواع قرداد های بیمه اتکایی

بیمهٔ اتکائی اختیاری

بیمهٔ اتکائی اجباری یا قراردادی (obligatory reinsurance)

بيمه زيان پولى عبارت است از :

بیمهٔ صداقت و امانت کارکنان
بیمهٔ اعتبار
خرید و فروش کالا در سیستم های اعتباری
راه کارهای حمایت از صادرکننده و مزایای بیمهٔ اعتبار
عوامل تاثیرگزار در ارزیابی ریسک اعتبار
انواع خطرها
بیمهٔ تضمین
بیمه ٔ عدم النفع
توقف تولید
محل مورد بیمه
جبران زیان در بیمهٔ عدم النفع
استثناآت در بیمهٔ عدم النفع
حق بیمه

بيمهٔ مسئوليت مدنى

صندوق تأمین خسارت های بدنی

انواع بیمهٔ مسئولیت مدنی

بیمهٔ مسئولیت مقاطعه کاران و تولیدکنندگان
بیمهٔ مسئولیت آسانسور
بیمهٔ مسئولیت مالکان و مقاطعه کاران
بیمهٔ مسئولیت بر اساس قرارداد مبداء
بیمهٔ مسئولیت کالا
بیمهٔ مسئولیت قراردادی (مسئولیت مفروض)
بیمهٔ جامع مسئولیت عمومی
بیمه نامهٔ جامع مسئولیت شخصی
قرارداد بیمهٔ جامع مسئولیت شخصی
بیمهٔ مسئولیت جامع شخصی کشاورزان
بیمهٔ مسئولیت جامع مازاد یا تراکم خطر
وسیلهٔ نقلیهٔ موتوری
سایر بیمهٔ مسئولیت مدنی

بيمهٔ مسئوليت مدني، قراردادى است که به واسطه آن يک طرف (بيمه گر) در مقابل دريافت وجهى که حق بيمه ناميده مى شود

تعهد میکند مى کند اشخاصى را که بر اثر فعاليت خود ممکن است در مقابل ديگران مسئول مدنى شناخته شوند بیمه و جبران خسارت کند

. بنابراين در بيمه ٔ مسئوليت، بيمه گر جبران خسارت اشخاص ثالث را تعهد نمى کند بلکه بدهى احتمالى بيمه گذار را در مقابل اشخاص ثالث که مسئول شناخته مى شود و بايد از اموال و دارائى خود بپردازد تعهد مى کند. بدين سبب است که بيمهٔ مسئوليت جزءِ بيمه هاى اموال محسوب مى شود

وظايف بيمه گذار

(. بیان مطالبى که در ارزيابى خطر مؤثر است (هنگام تسليم پيشنهاد بيمه و در طول اعتبار قرار داد

پرداخت حق بيمه.

شروع تأمين بيمه گر بستگی به پرداخت حق بيمهٔ تعیین شده است و چنانچه بيمه گذار حق بيمهٔ مربوط را پس از صدور بيمه نامه يا در سررسيد مذکور در بيمه نامه نپردازد تأمين بيمه گر پس از پنج روز از تاريخ شروع بيمه يا از ظهر روز سررسيد ذکر شده تعلیق مى شود و بيمه گر تعهدى در مورد جبران خسارت وارده در مدت تعليق ندارد. پس از گذشت يک ماه از تاريخ شروع تعليق، بيمه گر حق دارد قرارداد را فسخ کند.

بيمه هاى اشياء

  • بیمهٔ حمل و نقل
  • بیمهٔ حمل و نقل دریائی
  • بیمهٔ حمل و نقل زمینی
  • بیمهٔ هواپیما
  • قانون بیمهٔ هواپیمائی
  • مسئولیت قانونی خطوط هواپیمائی
  • اشخاص ثالث
  • مسئولیت سازمان ها
  • انواع بیمهٔ هواپیما

بیمهٔ مهندسی

  • بیمهٔ بویلر و ماشین های بخار (boiler and pressure wessel - BOIL)
  • بیمهٔ تجهیزات (electronic equipment - EE)
  • بیمهٔ تمام خطر مقاطعه کاران (contractors all risk - CAR)
  • بیمهٔ تمام خطر نصب (erection all risk - EAR)
  • بیمهٔ شکست ماشین آلات (machinery breakdown - MB)
  • بیمهٔ تمام خطر کامپیوتر (computer all risk - COMP)
  • بیمهٔ عدم النفع ماشین آلات (machinery loss of profit - MLOP)
  • بیمهٔ فساد محصول در سردخانه ها (deterioration of stock - DOS)

بیمهٔ محصولات کشاورزی

مدیریت ریسک در بیمه ٔ محصولات کشاورزی

در اين نوع بيمه، موضوع تعهد بيمه گر شيء است، يعنى آنچه قابل تقويم به وجه نقد است. بيمهٔ اشياء، قراردادى براى جبران زيان وارده و پرداخت غرامت است. نتيجه اين مى شود که بيمه گذارى که متحمل خسارتی شده است نمى تواند غرامتى بيشتر از حق واقعى دريافت کند، يعنى وضعیتی بهتر و مساعدتر از زمان قبل از بروز حادثه داشته باشد.

از مهم ترين خصوصیات انواع بيمه ەاى اشياء خسارتى بودن آنها است. حداکثر تعهد بيمه گر تا سقف مبلغ بيمه شده خسارت وارده به بيمه گذار است. یعنی ديگر بر اثر تحقق خطر بيمه شده، وضعيت مالى بيمه گذار، نامتعادل مى شود که بيمه گر اين وضعيت نامتعادل را برطرف مى کند. بيمه هاى اشياء، متنوع ترين شاخهٔ بيمه هاى بازرگانى است. در اثر پيشرفت تکنولوژى و ورود انواع محصولات و فرآورده هاى صنعتى و غيره، با وجود اينکه تسهيلات و رفاه اجتماعى براى مردم به همراه دارد، احتمال وقوع خسارت را نيز با خود به ارمغان مى آورد.

بيمه گران طرح ها و پوشش هاى بيمه اى را براى جبران خسارت و زيان هاى احتمالى ناشى از اينگونه خطرها به بازار بيمه عرضه مى کنند. در نتيجه انواع بيمه هاى اشياء به طور مرتب در حال افزايش هستند: